Buldog francuski

Dla kogo się nadaje

Dla kogoś w mieszkaniu, kto chce psa przy sobie i nie zamierza z nim biegać. Buldog jest czuły, wesoły i mocno nastawiony na ludzi — dobrze znosi dzieci i zwykle żyje zgodnie z innymi zwierzętami.

Nie nadaje się do sportu wytrzymałościowego, na całodzienne letnie wycieczki ani dla kogoś, kto jest poza domem od rana do wieczora. Samotność znosi źle.

Jak wygląda

• Wysokość: 27–35 cm w kłębie
• Waga: pies 9–14 kg, suka 8–13 kg
• Sierść: krótka, gładka, bez podszerstka
• Umaszczenie: pręgowane, płowe i biało-łaciate; niebieskie, czekoladowe ani merle nie mieszczą się we wzorcu
• Długość życia: zwykle 9–12 lat

Znakiem rozpoznawczym są stojące uszy w kształcie nietoperzego skrzydła. Opadające ucho u dorosłego psa to wada, nie urok.

Do umaszczeń jeszcze jedna rzecz, która kosztuje pieniądze i zdrowie. Buldog „niebieski”, „isabella” albo „merle” sprzedawany jest drożej jako rzadkość. W rzeczywistości są to maści poza wzorcem, powiązane z chorobą skóry, a przy merle z ryzykiem głuchoty i wad oczu. Hodowca, który przedstawia je jako zaletę, mówi o sobie dość.

Ile potrzebuje ruchu

Wystarczą dwa lub trzy krótsze spacery dziennie, razem mniej więcej godzina. Buldog nie jest leniwy — chce się bawić — ale szybko się zadysza i sam się nie zatrzyma.

W upał się z nim nie chodzi. To najważniejsze zdanie całego tekstu. Pies chłodzi się oddechem, a buldog oddycha przez skróconą kufę; powyżej dwudziestu pięciu stopni przegrzeje się szybciej, niż zdążą Państwo zareagować, a przegrzanie bywa śmiertelne. Latem wychodzi się wcześnie rano i późno wieczorem.

Pływać nie umie — ciężki przód i krótka kufa oznaczają, że nad wodą trzeba go pilnować.

Wychowanie i pierwsze miesiące

• Zostawanie samemu, po kilka minut, od pierwszego dnia. Rasa przywiązuje się szybko i rozłąkę znosi ciężko.
• Szelki zamiast obroży. Nacisk na szyję pogarsza oddychanie, które i tak nie jest idealne.
• Upór to nie nieposłuszeństwo. Buldog lubi się uczyć, ale potrzebuje krótkich i wesołych lekcji; długie powtarzanie go nudzi i przestaje współpracować.

Żywienie

Dorosły pies zjada około 150–250 g suchej karmy dziennie w dwóch porcjach. Rasa ma skłonność do nadwagi, a każdy nadmiarowy kilogram odbija się u niej na oddechu wcześniej niż na stawach.

Skrócona kufa oznacza, że gorzej nabiera pokarm i połyka powietrze — miski spowalniające i spokojne otoczenie przy karmieniu mają tu większy sens niż przy innych rasach. Alergie pokarmowe są u buldogów częste i objawiają się głównie skórą i uszami.

Na co choruje

Tu nie da się nic złagodzić: buldog francuski to rasa wymagająca pod względem zdrowia, a część problemów wynika wprost z budowy ciała.

• Zespół oddechowy ras brachycefalicznych (BOAS) — zwężone nozdrza i zbyt długie podniebienie miękkie. Objawia się chrapaniem, dusznością przy wysiłku i nietolerancją ciepła. Część psów wymaga operacji. Chrapanie nie jest urocze, to objaw.
• Wady kręgów — tak zwane kręgi klinowe, powiązane z krótkim zakręconym ogonem. Mogą prowadzić do bólu i porażenia.
• Wypadnięcie krążka międzykręgowego — rasa należy do najbardziej zagrożonych.
• Zapalenia skóry w fałdach pyska i między palcami; fałdy trzeba czyścić i osuszać.
• Problemy z oczami — wypukłe oko jest gorzej chronione, częste są wrzody rogówki.
• Porody cesarskim cięciem są przy tej rasie regułą, nie wyjątkiem. Hodowla buldogów jest przez to droga, a tani szczeniak to ostrzeżenie.

To nie jest poradnik diagnostyczny. Pies, który chrapie, zadyszy się albo źle znosi ciepło, powinien trafić do lekarza weterynarii.

Co jeszcze rozważyć

Przy żadnej innej rasie nie jest tak prawdziwe, że decyduje wybór hodowcy. Proszę pytać o badanie dróg oddechowych u rodziców, o zdjęcia rentgenowskie kręgosłupa i o to, ile razy w roku rodzi suka. Dobry hodowca powie o tym sam.

I proszę liczyć się z tym, że w transporcie lotniczym ta rasa jest na liście, której większość linii nie przewozi. To nie szykana — chodzi o to, że te psy podczas lotu się duszą.