Pudel duży

Dla kogo się nadaje

Dla kogoś, kto chce psa, z którym da się dogadać. Pudel uczy się niezwykle szybko, lubi pracę i jest bardzo przywiązany do rodziny.

Opinia psa salonowego to nieporozumienie. Pudel jest psem myśliwskim wyhodowanym do aportowania z wody — nazwa pochodzi od niemieckiego pudeln, czyli pluskać się. Także ozdobne strzyżenie wzięło się z pracy: włos zostawiano na stawach i klatce piersiowej, żeby pies nie wyziębił się w zimnej wodzie, a resztę zdejmowano, żeby go nie ciągnęła w dół.

Nie nadaje się dla kogoś, kto nie chce zajmować się sierścią. Pielęgnacja jest u pudla stałym obowiązkiem, nie wyborem.

Cztery wielkości, jedna rasa

FCI prowadzi wszystkie wielkości jako jedną rasę, tylko w różnych odmianach:

• Pudel duży: 45–60 cm w kłębie
• Pudel średni: 35–45 cm
• Pudel miniaturowy: 28–35 cm
• Pudel toy: 24–28 cm

Charakter jest we wszystkich odmianach podobny, zapotrzebowanie na ruch już nie. Pudel duży to pełnoprawny pies sportowy, pudlowi toy wystarczą spacery — ale głowę trzeba zająć wszystkim.

Jak wygląda

• Sierść: gęsta, delikatna, kędzierzawa albo sznurowa; rośnie bez przerwy i nie linieje
• Umaszczenie: czarne, białe, brązowe, srebrne, morelowe i czerwone
• Długość życia: pudel duży 11–13 lat, mniejsze odmiany często 14–17 lat

Nie linieje, ale to nie znaczy, że jest hipoalergiczny. Alergii nie wywołuje włos, tylko białko w ślinie i w łoju skórnym — a to ma także pudel. Co jest prawdą: włosy nie zostają na kanapie, bo nie wypadają, tylko zostają w sierści.

Ile potrzebuje ruchu

Pudel duży półtorej do dwóch godzin dziennie, mniejsze odmiany godzinę. U wszystkich obowiązuje zasada, że praca umysłowa męczy bardziej niż kilometry — pudel należy do trzech najbardziej pojętnych ras na świecie, a nuda go niszczy.

Woda jest dla niego naturalnym środowiskiem i pływanie go cieszy; u starszych psów z bolącymi stawami to najłagodniejszy ruch.

Pielęgnacja sierści — główna praca przy tej rasie

Ponieważ sierść nie linieje, obumarłe włosy zostają w okrywie i się kołtunią. To całe wyjaśnienie, dlaczego pudla trzeba strzyc: to nie moda, to konieczność.

• Czesać dwa do trzech razy w tygodniu aż do skóry, nie tylko po wierzchu.
• Strzyc co 6–8 tygodni. Zwykłe krótkie strzyżenie domowe jest całkowicie w porządku — fryzury wystawowe to sprawa wystaw.
• Kołtuna się nie rozczesuje. Boli to, skóra pod nim się zaparza, a jedynym rozwiązaniem jest wystrzyżenie.
• Włosy w uszach i między opuszkami się skraca.

Proszę liczyć się z tym, że strzyżenie to stały wydatek na całe psie życie.

Żywienie

Zależnie od wielkości od 60 g u pudla toy do 400 g suchej karmy dziennie u dużego, zawsze w dwóch porcjach. Pudel duży należy do ras z głęboką klatką piersiową, więc po jedzeniu spokój i żadnego jednego dużego posiłku dziennie.

Na co choruje

Część problemów różni się zależnie od wielkości.

• Postępujący zanik siatkówki — stopniowa utrata wzroku, istnieje test DNA. Dotyczy wszystkich odmian.
• Zwichnięcie rzepki — u odmian miniaturowej i toy częste.
• Dysplazja stawu biodrowego i skręt żołądka — u pudla dużego.
• Choroba Legga-Calvégo-Perthesa — u małych odmian.
• Choroba Addisona — niedoczynność nadnerczy, u pudli opisywana częściej; objawia się osłabieniem, wymiotami i brakiem apetytu.
• Zapalenie gruczołów łojowych — objawia się łamliwą sierścią i łuskami.
• Zapalenia uszu — opadające ucho zarośnięte włosem źle się wentyluje.

To nie jest poradnik diagnostyczny. Pies, który słabnie, wymiotuje albo któremu przerzedza się sierść, powinien trafić do lekarza weterynarii.

Co jeszcze rozważyć

Pudel jest mądry aż do uprzykrzenia. Nauczy się otwierać drzwi i szafki i połączy sobie rzeczy, których Państwo łączyć nie chcieli. To pies, któremu trzeba dawać pracę — inaczej sam ją sobie wymyśli.

I jeszcze jedna rzecz, w której pudlom się krzywdzi: to nie jest delikatny pies salonowy. Pudel duży przebiegnie z rowerzystą dwadzieścia kilometrów i jest pierwotnie rasą myśliwską ze wszystkim, co się z tym wiąże.