Rodowód

Pochodzenie, które zostaje po tym, jak ktoś zabierze szczenię.

Przy każdym zwierzęciu można wybrać ojca i matkę — spośród własnych zwierząt tego samego gatunku, więc nic nie przepisuje się ręcznie. Starsze pokolenia dopisują się same: gdy rodzice dostaną swoich rodziców, dziadkowie pojawią się bez dalszego wypełniania.

Najcenniejsze jest to przy przekazaniu. Zwierzęta hodowlane zostają u Państwa — odchodzi tylko szczenię. Nowy właściciel i tak zobaczy pochodzenie, bo rodowód wędruje razem z profilem. Dostanie tylko to, co jest na papierowym rodowodzie: imię, rasę i rok.

Dla hodowli oznacza to dwie rzeczy. Zostaje ewidencja, która nie znika razem z miotem: szczenięta odchodzą po ośmiu tygodniach, suka hodowlana zostaje dziesięć lat. A nowy właściciel ma konkretny powód, by korzystać z aplikacji dalej.

Aplikacja pilnuje, żeby rodowód miał sens. Zwierzę nie może być własnym przodkiem, kot nie może mieć psa za ojca, a suki nie da się wybrać jako ojca.